نور و فجر؛ دو فانوس روشن در دهه هفتاد خوزستان

منوچهر برون /دهه هفتاد شمسی، خوزستان در تب‌وتاب تحولات اجتماعی و فرهنگی، شاهد رویش نشریاتی بود که در زمانه کم‌امکانات، با شوق و اراده‌ای مثال‌زدنی پا به عرصه گذاشتند. از دل این شور، نخست «نور خوزستان» متولد شد؛ هفته‌نامه‌ای با صاحب‌امتیازی سید محمد طاهر موسوی‌زاده و سردبیری حسین حسین‌نژادیان که هر هفته در ساختمان شماره ۱۰۰۱ فلکه شهدا جان می‌گرفت.
امکانات فنی اندک بود، اما ذوق و ایمان اهالی تحریریه، کمبودها را جبران می‌کرد. مطالب دست‌نویس یا تایپ‌شده روی کاغذ، با شوق فراوان پرینت می‌شد، بر کالک می‌نشست و راهی چاپخانه می‌گردید. در کنار سردبیر، چهره‌هایی چون حاج سردار، گنجاپور، حیدری، و بانوانی چون خانم نوروزی، صالحی و کلاوند که کارهای هنری و گرافیکی را بر عهده داشتند، ستون‌های این خانه کوچک اما پرهیجان بودند.

چندی بعد، در قلب شهر، «هفته‌نامه فجر» با مدیریت منصور قنواتی ـ از روزنامه‌نگاران با تجربه ـ آغاز به کار کرد. این نشریه، به پناهگاهی برای نویسندگان و اندیشه‌ورزان استان بدل شد. قلم‌هایی چون حبیب‌الله بهرامی شهنی، محمود تیلا، محمد مالی، امین شحیطاوی، و بانویی چون خانم میترا مرادی، با نگاهی متفاوت و گاه جسورانه، صفحات این هفته‌نامه را جان می‌بخشیدند.

آن سال‌ها، این دو نشریه، نه تنها پیشگامان اطلاع‌رسانی بودند، بلکه میدان گفت‌وگو و تبادل اندیشه در خوزستان محسوب می‌شدند. در زمانی که رسانه‌های محلی اندک و فضای مجازی هنوز پا نگرفته بود، «نور» و «فجر» همچون دو فانوس، روشنی‌بخش راهی شدند که خبر، تحلیل و فرهنگ را به خانه‌های مردم می‌رساند.
امروز، مرور آن خاطرات، تنها یادآوری گذشته نیست؛ بلکه یادآوری دورانی است که عشق به نوشتن و تعهد به آگاهی، بر کمبود امکانات چیره می‌شد. این نشریات به ما آموختند که هرچند چاپ بر کاغذ است، اما آنچه ماندگار می‌شود، جوهرِ همت و صداقت اهل قلم است.