ایستگاههای مکانیزه؛ سایهای برای نشستن نیست، آبی برای عطش ندارد
عبدالحمید گل افشان/ اهواز، شهری که نفسهایش در گرمای طاقتفرسای تابستان ابری از شرجی میشود و دمای ۵۵ درجه را چون خاطرهای تلخ برجان شهروندان مینشاند،امادر همین شهر، مسافران اتوبوسهای درونشهری درایستگاههایی که نام مکانیزه برخوددارند،نه از وسایل سرمایشی برای فروکش کردن گرمای سوزان خبری هست ونه ازوسایل گرمایشی برای روزهای سردزمستان و نه ازنیمکتی […]
عبدالحمید گل افشان/
اهواز، شهری که نفسهایش در گرمای طاقتفرسای تابستان ابری از شرجی میشود و دمای ۵۵ درجه را چون خاطرهای تلخ برجان شهروندان مینشاند،امادر همین شهر، مسافران اتوبوسهای درونشهری درایستگاههایی که نام مکانیزه برخوددارند،نه از وسایل سرمایشی برای فروکش کردن گرمای سوزان خبری هست ونه ازوسایل گرمایشی برای روزهای سردزمستان و نه ازنیمکتی کافی برای نشستن و اینجا ایستگاهها تنها تابلوهایی بیروح اند که شهروندرابه انتظاری بیست تا سیدقیقهای در گرما دعوت میکنندو این درحالی است که شرایط اقلیمی اهواز به گونهای رقم خورده که گرمای زودرس ازاواخر بهار آغاز میشود و شرجی،رطوبت و دمای بالای پنجاه درجه، تابستان رابه فصل دشواری برای شهروندان بدل میکند.
ایستگاههای مکانیزه اگرچه نامی مدرن دارند اما ازحداقل امکانات انسانی تهی هستند و نه کولری برای کاهش گرمای طاقتفرسا،نه بخاری یا هرگونه وسیله گرمایشی برای روزهای سرد سال،نه آبسردکنی برای رفع عطش ونه صندلیهای کافی ومناسب برای دقایقی آرامش در آنها دیده میشود و صندلیهای موجود نیز اغلب فرسوده، شکسته یا به قدری کم شمارند که پاسخگوی جمعیت مسافران نیستند و این یعنی مسافران در بسیاری ازنقاط شهر ناچارند به سایه درختان یاآستانه فروشگاهها پناه ببرند تا شاید اندکی از این آتش سوزان رهایی یابند و افزون بر این،دربرخی مسیرهای پرتردد،تعداد اتوبوسهابه شدت ناکافی است و مسافران گاه بیست تا سی دقیقه در ایستگاههای بیسایبان معطل میمانند واین در حالی است که تجهیز ایستگاههای مکانیزه به سامانههای سرمایشی و گرمایشی صندلیهای استاندارد و آبسردکن، نه یک وعده که یک تکلیف قانونی در شرح وظایف شهرداری و شورای شهرمحسوب میشود اما از مجموع ایستگاههای مکانیزه اهواز تنها تعدادی معدود فعال هستند و بقیه یا نیمهکاره رها شدهاندیا اصلاً بهرهبرداری از آنهاممکن نیست و این پرسش جدی پیش میآیدکه اعضای محترم شورای شهر، شهردار کل و شهرداران مناطق چه گامهای مؤثری دراین زمینه برداشتهاندو آیا تاکنون برنامهای جامع برای بازسازی و فعالسازی ایستگاههای غیرفعال ارائه شده یا بودجهای برای نصب کولر، بخاری، افزایش صندلیهای استاندارد و آبسردکن درایستگاههای پرتردد تخصیص یافته است و متأسفانه آنچه درعمل دیده میشود،تنها وعدههایی است که گاه در میان هیاهوی خبری گم میشوند و غافل از اینکه خدمت به مردم نیازمند صداقت و استمرار است نه هیاهو و به راستی وقتی خیابانی در اهواز با شتاب و بیکیفیت آسفالت میشود و پس از یک ماه نشست میکند، آیا این همه بوق و کرنا و اعلام مکرر «خدمت ادامه دارد» در برخی رسانهها، بیش از آنکه نشان از خدمت باشد، پرسشهایی دربارهٔ چرایی این حجم از تبلیغات را بر نمیانگیزد و مگر خدمت صادقانه و بیمنت نبایدبیحاشیه و بیادعا جاری باشدودرهمه نقاط شهرستان به ویژه مناطق کمبرخورداربه چشم آید.چرا که این نه لطف که شرح وظایف ذاتی شهرداری و شورای شهر است و اگر امروز از بازسازی
ایستگاههای معمولی و مکانیزه سخن میگوییم،به این خاطر است که شهروندی که ۲۰ تا۳۰ دقیقه در گرمای ۵۰درجه میایستدودرزمستان ازسرما بی پناه است،شایسته یک صندلی استاندارد یک کولربرای تابستان،یک بخاری برای زمستان ویک جرعه آب خنک است واین حق حداقلی اوست.
به باور نویسنده، شهرداران مناطق طی یک بازه زمانی مشخص، همه ایستگاههای مکانیزه را احصا و اولویت بندی کنند و شورای شهربانگاهی واقعبینانه، اعتبار ویژهای برای تجهیز ایستگاه ها به کولر، صندلیهای استاندارد وکافی، سایبان و آبسردکن در بودجه سالانه لحاظ نماید و شهردار کل با نظارت مستمروگزارشهای ماهیانه به رسانهها،شفافیت و پاسخگویی را نهادینه سازدوهمچنین بامشارکت بخش خصوصی و اسپانسرها، ایستگاههای نمونه درپرترددترین مسیرها راهاندازی شود تا الگویی برای سایرنقاط شود وبازسازی ایستگاههای معمولی نیزنبایدازنظردوربماند، چرا که همه شهروندان شایسته حداقل امکانات در ایستگاههای اتوبوس هستند و اگر شهرداری با کاستیهای بودجهای روبهراست، عزم و اراده برای خدمت هزینهبر نیست بلکه نیازمند نگاه و همت است و اهواز با همه سختیهای اقلیمی، شهری با مردمی شکیبا و دوستداشتنی است که امیدشان به خدمتگزارانشان است و این گزارش نه بهانهای برای حاشیه که مشوقی برای عمل است و امید که همه متولیان امر،شرح وظایف خویش را نه در شعارکه درعمل به یاد آورند.
و در پایان، این نکته شایسته تأکید است که خدمت صادقانه و بیمنت،بدون بوق و کرنا،باید در تمامی نقاط شهرستان اهواز و مناطق کم برخوردار همچون روحی تازه در کالبد شهر جاری شود و این همان چیزی است که از دل شرح وظایف شهرداری و شورا برمیآید و هیچ بهانهای برای کوتاهی در آن پذیرفته نیست.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید