از گل‌آلودگی تا گردوخاک؛ بلوار عمار شوشتر در محاصره بی‌تدبیری

عبدالحمید گل افشان/

عصریکی ازروزهای پایانی مردادماه،وقتی پابه بلوارعمارمی‌گذاری،اولین چیزی که به استقبالت می‌آیدگردوخاکی است که نفس رادرسینه حبس می‌کند.نه خبری ازآن پیاده‌روی عصرگاهی اهالی است ونه اثری ازبساط کسبه.این روزها،بلوارعماربه جای لوله‌گذاری جدید،درتلی ازخاک و غبارفرورفته و ساکنانش رابه حاشیه‌ای ناامن و ناآرام کشانده است.اتفاقی که این روزهادربلوارعمار شوشترمی‌افتد،نه فقط یک طرح عمرانی،که آزمونی برای سنجش میزان توجه مدیران به آرامش وحقوق شهروندی است.حدودیک دهه،مردم این منطقه پای درددل لوله‌های ۷۰۰ میلی‌متری که مدام می‌شکست وگل‌آلودگی‌های مکررنشستندوحالاکه پس ازکش‌وقوس‌های بسیارکارتعویض خط
لوله آغازشده،خبری ازیک برنامه‌ریزی اصولی ورعایت حداقل‌های آسایش عمومی نیست.پیمانکارسازمان آب وبرق،بدون درنظرگرفتن مسیرجایگزین برای ترددخودروها وعابران،جاده رابه روی ماشین‌آلات گشوده وعرض بلواررابه حداقل رسانده است. گردوخاک ناشی ازخاک‌برداری وترددکامیون‌ها،هوای بلوارعماروساکنان وکسبه رادرگردوخاکی فوق‌العاده آلوده گرفتارکرده است؛به‌گونه‌ای که تنفس دراین محدوده برای شهروندان به معضلی جدی تبدیل شده است.احمدمحمدی ازساکنین قدیمی که هرروزمسیرپیاده‌روی خودرادراین بلوارطی می‌کرد،حالا قید سلامتی‌اش رازده ومی‌گوید:نمیشد کارراازنیمه‌شب شروع کنندکه ترددکمتراست؟چرامابایدتاوان بی‌برنامگی رابدهیم؟درسوی دیگرماجرا کسبه‌ای هستندکه سرمایه زندگیشان زیرگردوغبارروزانه مدفون شده است.یکی ازآن‌هاباناراحتی می‌گوید:نمیدونم چرا مسئولان شهری اصلاًبه فکر آرامش و آسایش ما نیستند؟هرروزکلی گردوخاک روی اجناس مغازه‌ام می‌نشیندوآلودگی زیادی ایجادمی‌شوداینجاسوال اصلی این است آیانظارتی برعملکردپیمانکاروجود دارد؟شهرداری و اعضای شورای شهر که وظیفه حفظ حقوق شهروندی رابرعهده دارند،چرابازدیدمیدانی ازاین پروژه ندارند؟چراشبکه بهداشت که مسئولیت کنترل آلودگی‌های زیست‌محیطی وموادغذایی رابرعهده داردبه این وضعیت واکنش نشان نمی‌دهد؟علی ساعدی یکی از کنشگران اجتماعی،به نکته‌ای ظریف اشاره می‌کندهرروزکارگرانی با جاروبه جان خاک می‌افتندواین کار،گردوخاک بیشتری به هوا بلند می‌کند.این یعنی حتی اقدامات جبرانی هم بدون کارشناسی انجام می‌شود وبه جای رفع مسئله،بربحران می‌افزاید.
کسبه و ساکنان این بلوارمعتقدند که مسئولان مربوطه بانصب یک بنر اطلاع‌رسانی،می‌توانستند تاریخ دقیق پایان پروژه رابه مردم اعلام کنندتا شهروندان باچشم‌اندازی روشن،این روزهای سخت راتحمل کنند.همچنین، پیمانکاربا هماهنگی شهرداری می‌تواندبا استفاده از تانکرهای آب‌پاش،نسبت به خیس‌کردن سطح معبروکاهش گردوخاک اقدام کندتا ازاین رنج بی‌موردبرای ساکنین وکسبه کاسته شود.بارها دیده شده که برخی مدیران غیربومی، نقدخبرنگاران و کنشگران رابه حاشیه‌سازی و شلوغ‌کاری متهم می‌کنند،درحالی که نقد،آینه تمام‌نمای عملکردیک مدیراست.غافل از اینکه ادامه این روند،اعتمادباقی‌مانده مردم را نیزنابودخواهد کرد.اینجا دادستان توانمند و کاردان شهرستان به عنوان مدعی‌العموم ومدافع حقوق عامه، می‌تواندنقشی کلیدی درپایان دادن به این بی‌تدبیری ایفا کند.انتظار می‌رودبا ورودبه این موضوع،ازیک سو پیمانکاررا ملزم به رعایت اصول ایمنی،آب‌پاشی مستمرمعبروکاهش آلودگی کند وازسوی دیگربامدیرانی که درحوزه نظارت وبرنامه‌ریزی کوتاهی کرده‌اند،برخورد قاطع داشته باشد.مدیران کلیدی شهرستان نیزبایدبا حضورمیدانی و نظارت مستمر،ضمن بررسی علت این بی‌برنامگی،راهکاری عملی برای پایان دادن به این وضعیت ارائه دهند.در این میان،غیبت ناظران مستقل ونبود پاسخگویی شفاف درباره زمان دقیق اتمام پروژه،برنارضایتی عمومی افزوده است.
جناب آقای صدریان‌فر مدیرعامل محترم سازمان آب و برق خوزستان این روزها مردم بلوار عمار شوشتر چشم‌انتظار نگاه مسئولانه شما هستند.ازشما استدعا داریم بانظارت جدی برعملکردپیمانکار،ضمن تسریع دراجرای پروژه،دستورفرماییدتابا تمهیدات لازم ازجمله آب‌پاشی مستمرمعبروایجادمسیرهای جایگزین،رنج وزحمت ساکنین وکسبه این منطقه به حداقل برسد.مردم شوشتر شایسته آرامش و آسایش در سایه اجرای اصولی پروژه‌ها هستندو امیدواریم با ورود شما، این پروژه به سرانجامی مطلوب برسد.کهن‌شهر شوشترباپیشینه تمدنی درخشان ومردمانی ازهمه اقوام نجیب، شایسته این حجم ازبی‌توجهی ورنج نیست.صلاح نیست برای راحتی یک پیمانکاریاعدم نظارت یک مدیر، مردمی که حقوقشان درقانون به رسمیت شناخته شده،درگردوخاک وناامنی روزگار بگذرانند. وقت آن رسیده که مدیران استانی وشهرستانی بایک بازدیدمیدانی و بی‌واسطه،پای کاربیایندواین پرونده طولانی را یک‌بار برای همیشه ببندند.
تا کی باید مردم بلوار عمارقربانی بی‌تدبیری‌های مکررباشند؟ این پرسشی است که هنوز پاسخی برای آن پیدانشده است.
🖋 عبدالحمید گل‌افشان