جنایت راهبردی آمریکا در مکران؛ تخریب برج مراقبت غیرنظامی و پاسخ‌خواهی ملت ایران

عبدالحمید گل افشان/

سواحل مکران،ساعات ابتدایی بامداد امروز برج مراقبت ترافیک دریایی مکران، که سال‌ها نقش چشم‌ بیدار صیادان و ناجی جان ملوانان را ایفا کرد،با شلیک سه موشک از سوی نیروهای متجاوز آمریکایی و هم‌پیمانانشان، یکسره با خاک یکسان شد. این برج که پیشتر دو بار هدف حملات موشکی قرار گرفته و آسیب دیده بود، این سومین و آخرین بار بود که تخریب شد تا هیچ اثری از آن باقی نماند.

این سازه کاملاً غیرنظامی، وظیفه خطیر نظارت بر قایق‌های صیادی، هدایت عملیات جستجو و نجات، و مدیریت ترافیک کشتی‌های تجاری را بر عهده داشت و هیچ‌گونه کاربری نظامی در آن تعریف نشده بود.تخریب آن، نه تنها معیشت صدها خانواده صیاد را با بحران مواجه کرده،بلکه امنیت دریانوردی در یکی ازشلوغ‌ترین مسیرهای آبی جهان را به شدت به مخاطره انداخته است.این جنایت درحالی رخ می‌دهد که منطقه درگیر ترافیک سنگین دریایی است و این برج نقشی بی‌بدیل در پیشگیری از حوادث و نجات جان انسان‌ها ایفا می‌کرد.

تخریب این زیرساخت حیاتی، پاسخی شفاف به کسانی است که مدعی دفاع از قوانین بین‌المللی هستند. آمریکا و متحدان غربی‌اش، در حالی که خود را پایه‌گذار کنوانسیون‌های دریایی و حقوق بشر می‌دانند، در عمل به هیچ‌یک از این معاهدات پایبند نیستند. آن‌ها قوانین را برای مهار ملت‌های مستقل وضع می‌کنند، اما وقتی نوبت به خودشان می‌رسد، با بی‌پروا ترین شکل ممکن، از هر قاعده و هنجاری عبور می‌کنند. این اقدام، استانداردهای دوگانه غرب را به تصویر کشید و بار دیگر ثابت کرد که حقوق بین‌الملل برای آن‌ها تنها یک ابزار ژئوپلیتیکی است، نه یک چارچوب الزام‌آور.

حمله به برج مکران، تنها یک ضربه به زیرساخت نبود؛ بلکه نشانه‌ای آشکار از درماندگی راهبردی و بن‌بست رژیم آمریکا در برابر ایران است. واشنگتن که مدعی آزادی کشتیرانی است، با تخریب تأسیسات ایمنی، عملاً به امنیت دریانوردی در تنگه هرمز و دریای عمان ضربه می‌زند و نشان می‌دهد که برایش جان و مال مردم غیرنظامی هیچ ارزشی ندارد. آن‌هایی که هرگز طعم اراده مردمی رانچشیده‌اند، گمان می‌کنند با ویران کردن یک برج، می‌توانند روحیه ملت بزرگ ایران را بشکنند.
به باور نویسنده، این جنایت، سندی زنده برماهیت پیمان‌شکنانه و بی‌اخلاقی دولت‌مردان کاخ سفید است که هیچ حد و مرزی برای تعرض به حقوق ملت‌ها قائل نیستند. اما در کنار تمام این جنایت‌ها و ظلم‌ها، قلب ما از امید لبریز است؛ چرا که تاریخ ثابت کرده هرظلمی،روزی با مقاومت مردمی پاسخ داده می‌شود. مردم ایران همواره نشان داده‌اند که در برابر هر جنایتی استوارتر و متحدتر از قبل می‌ایستند و پیروزی نهایی ازآنِ ملتی است که تسلیم نشود. این تلاش‌های مذبوحانه، نه تنها خللی در عزم ملی ایجاد نخواهد کرد،بلکه آتش غیرت و وطن‌دوستی را شعله‌ورترخواهدساخت وآینده از آنِ صبر و ایستادگی ماست.