چراغ اول را پزشکیان روشن کرد؛ حذف یک بنیاد بودجه‌خوار به اسم فرهنگ و حجاب
مهرداد خدیر درعصرایران نوشت: رییس جمهوری در حالی در جای‌گاه رییس شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوبه “اصلاح سند ملی سبک پوشش اسلامی – ایرانی” را ابلاغ کرده که مهم ترین ویژگی آن همین است که در آن دیگر نشانی از تشکیل “بنیاد ملی سبک پوشش اسلامی- ایرانی” نیست. این بنیاد را در متن قبلی جزء […]
مهرداد خدیر درعصرایران نوشت: رییس جمهوری در حالی در جای‌گاه رییس شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوبه “اصلاح سند ملی سبک پوشش اسلامی – ایرانی” را ابلاغ کرده که مهم ترین ویژگی آن همین است که در آن دیگر نشانی از تشکیل “بنیاد ملی سبک پوشش اسلامی- ایرانی” نیست. این بنیاد را در متن قبلی جزء دال و بند 7 ماده 5 سند گنجانده بودند.
توجیه رییس جمهوری طبعا کاهش هزینه‌ها و افزایش کارایی و چابک‌سازی دولت است و به جای آن بنیادِ متولد نشده و قاعدتا بودجه‌خوار وزارت فرهنگ و ارشاد مکلف شده “ظرفیت اجرایی و عملیاتی مورد نیاز به منظور تحقق اهداف سند ملی سبک پوشش اسلامی – ایرانی و سامان‌دهی مد ولباس” را فراهم کند. البته می‌دانیم این عبارات هم فرمالیته است و وزارت ارشاد در تأمین کاغذ نشریات و تفکیک نشریات واقعی از صوری و پرداخت یارانه هم مانده و نسل زد هم ننشسته تا کارمندان وزارت ارشاد نوع لباس آنان را تعیین کنند و همان کت و شلواری که مدیران دولتی می‌پوشند ولو یقه خود را ببندند و کراوات نبندند و ریش خود را نتراشند (مگر در فاصله چهارشنبه آخر هفته تا شنبه هفته بعد یا در ایام تعطیل) هم در واقع غربی است!
این بنیاد درست کردن‌ها بیشتر هزینه‌تراشی است و هیچ فایده و ثمری ندارد جز این که عده‌ای برای خودشان بودجه و شغل درست کنند و سال‌ها در آن سرگرم باشند و به همین خاطر رییس جمهوری تا می‌تواند باید جلوی آنها را بگیرد و اگر زور او به برچیدن و حذف بنیادهای موجود نمی‌رسد دست‌کم اجازۀ تأسیس بنیادهای تازه را ندهد مثل همین کاری که دربارۀ آن داریم می‌نویسیم و در واقع چراغ اول را روشن کرده است.
اگر قرار بود با بنیاد درست کردن امور کشور به سامان شود مشکل مسکن با بنیاد مسکن حل شده بود و کسی بی‌خانه نبود در حالی که 45 درصد خانوارهای ساکن تهران همین حالا اجاره‌نشین‌اند. اگر قرار بود حل شود بنیاد ازدواج جوانان را به خانه بخت فرستاده بود و تازه اینها بنیادهایی هستند که به امور ملموس و محسوس و قابل محاسبه اشتغال دارند و گرنه پوشش ایرانی – اسلامی را چگونه می‌توان اندازه گیری کرد که چه بوده و چه شده؟
جالب است اشاره شود تشکیل چنین بنیادی در خرداد 1403 که به خاطر سانحه ورزقان دولت در حال انتقال بود و در جلسه‌ای به ریاست معاون اول وقت آقای مخبر تشکیل شده بود تصویب شد در 7 ماده و با 5 تبصره و یک ماه بعد به دستگاه‌های ذی ربط در حوزۀ حجاب ابلاغ کردند تا لابد بگویند فقط کار سلبی نمی‌کنند و کار فرهنگی هم انجام می‌دهند! یا برای مدیران در حال رفتن یا احیانا همسران‌شان سمتی تعریف شود!
خود کلماتی مانند “بنیاد” و “سند ملی” توجیهاتی برای خرج‌تراشی و ایجاد مشاغل تازه برای خودشان است و گرنه پوشش بر اساس عرف است و کافی است به لباس واقعی هنرپیشه‌های سریال‌های خودشان در جامعه یا فضای مجازی نگاه کنیم.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید