از درد قفسه سینه تا نفس دوباره؛ نجات در دل شب به دست فرشتگان سپیدپوش

ابراهیم متین سیرت / سه چهار روز بود که در ناحیه‌ی قفسه سینه‌ام احساس درد می‌کردم و هم‌زمان سوزش معده و سنگینی داشتم. نمی‌توانستم غذای کامل بخورم و اذیت می‌شدم. پیش خودم می‌گفتم حتما مربوط می‌شود به رفلاکس معده‌ام و اینکه نهایت تا یکی دو روز دیگر با پرهیز و قرص خوردن برطرف می‌شود.

اما یکشنبه شب (۲۶ مردادماه ۱۴۰۴) درد حالت بدتری گرفت و این بار خودش را تا دست چپم هم کشاند. طوری که درد از قفسه سینه به سمت دست چپ مثل تیری رها می‌شد و ول‌کن هم نبود.

اینجا بود که دیگر به خودم گفتم این درد آشنا و تکراری نیست و باید سری به درمانگاه بزنم و ببینم علتش چیست. با توجه به اینکه خانه‌ام در منطقه‌ی گلستان بود، نزدیک‌ترین درمانگاه شبانه‌روزی، درمانگاه آب و برق بود. رفتم آنجا و نوبت گرفتم. سه چهار نفری جلویم بودند و با شناختی که از آقای دکتر زیلابی داشتم، ترجیح دادم پیش ایشان بروم. مثل همیشه مهربان و لبخند به لب، تا من رو دید گفت: «ها پسر، چی شده؟ اینجا چی می‌خوای؟» و ادامه‌ی احوالپرسی صمیمانه.

وقتی از دردهایم گفتم و اینکه چند روز ادامه داشته، بی‌درنگ و البته با آرامش برایم نوار قلب نوشت و یکی از همکارانشان را همراهم کرد که سریع کارم انجام شود. بعد از اینکه نوار قلب را گرفتم و خدمت ایشان ارائه دادم، کمی برافروخته و نگران شد و سریعا پرسید: «کسی همراهت هست؟» وقتی با پاسخ منفی من مواجه شد، یکی از همکاران را صدا زد و چند دستور پزشکی به او منتقل کرد و تأکید داشت به هیچ وجه تنها نمانم و دائم یکی همراهم باشد.

همان‌جا یک قرص زیرزبانی به من دادند و بعد تختی در اورژانس آماده کردند. آنجا هم سرم و آمپول تزریق شد و در نهایت سوار بر آمبولانس راهی بیمارستان شدم.

تا اینجا هنوز نمی‌دانستم قضیه چیست و چرا دکتر زیلابی این‌قدر تأکید داشتند که چند نفر کنارم باشند و نهایتا با آمبولانس اعزام شوم. تا اینکه به اصرار زیاد، پرستار گفت دچار حمله‌ی قلبی شده‌ام و شرایطم عادی نیست.

هیچ‌وقت خودم را در چنین شرایطی تصور نمی‌کردم. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم یک روز دچار حمله‌ی قلبی بشوم و چند روز دردی را تحمل کنم که می‌توانست همان روز اول از پا درم بیاورد!

اما بدون اغراق، زندگی دوباره و نفس کشیدن بی‌دغدغه‌ام را مدیون فرشتگان سپیدپوشی می‌دانم که به اسم پزشک و پرستار و مادر درمان، شبانه‌روز بدون در نظر گرفتن مرتبه و جایگاه، هر کسی را که با دردی به آن‌ها مراجعه می‌کند، درمان می‌کنند. مثل من که به خیال یک درد سوزش معده و چند قرص مسکن مراجعه کرده بودم، اما با تشخیص درست و پیگیری همه‌جانبه از مرگ نجات پیدا کردم.

بعد از اعزام، تشخیص پزشک متخصص، حمله‌ی قلبی و انسداد رگ بود که با عمل آنژیوگرافی توسط دکتر هادی عزیز، فوق تخصص قلب، و کادر درمان دلسوز بیمارستان آریا، خطر به طور کامل برطرف شد و من ماندم و ادامه‌ی زندگی کنار عزیزانم. کسانی که دو روز جهنمی را بدون من تجربه کردند و تا عمر دارند و تا عمر دارم، هیچ‌وقت گذشت کادر درمان درمانگاه آب و برق ــ به‌ویژه دکتر زیلابی که با تشخیص اولیه و پیگیری به‌موقع زنجیره‌ی نجات را آغاز کردند ــ و همچنین کادر درمان بیمارستان آریا و در نهایت دکتر هادی را فراموش نمی‌کنیم. تا ابد هر روزی را که از این لحظه به بعد تجربه می‌کنم، مدیون این عزیزان، یعنی همان فرشتگان سپیدپوش می‌دانم.