مجتمعهای خدماتی-رفاهی بینراهی؛ توقفگاهی برای آرامش یا خستگی مضاعف؟
عبدالحمید گل افشان/ آزادراه خوزستان به لرستان،یکی از شاهرگهای حیاتی حملونقل کشور، روزانه میزبان هزاران مسافر، زائر و راننده ناوگان سنگین است.مسیری که بخشی از خاطرات سفر محسوب میشود، اما آنچه در توقفگاههای خدماتی-رفاهی این مسیر به چشم میخورد،گاه بهجای آرامش، خستگیای مضاعف برجان مسافران مینشاند.سرویسهای بهداشتی با کفپوشهای کثیف،بوی نامطبوع، نبود مایع دستشویی و […]
عبدالحمید گل افشان/
آزادراه خوزستان به لرستان،یکی از شاهرگهای حیاتی حملونقل کشور، روزانه میزبان هزاران مسافر، زائر و راننده ناوگان سنگین است.مسیری که بخشی از خاطرات سفر محسوب میشود، اما آنچه در توقفگاههای خدماتی-رفاهی این مسیر به چشم میخورد،گاه بهجای آرامش، خستگیای مضاعف برجان مسافران مینشاند.سرویسهای بهداشتی با کفپوشهای کثیف،بوی نامطبوع، نبود مایع دستشویی و قطعی آب، مسافران را کلافه میکند.درورودی سرویس بهداشتی نگهبانی بدون نقش درنظافت،ازهرمسافر وجه دریافت میکند و معلوم نیست زیر نظر کدام نهاد فعالیت میکند.مسافری که پس ازساعت ها رانندگی به این سرویسها پناه میبرد،با صحنههایی مواجه میشودکه شأن هر انسانی را جریحهدار میکند.نمازخانهها نیزازاین قاعده مستثنا نیستند؛ قالیهای غبارگرفته وهوایی که درتابستان و زمستان جایگاه آرامش نیست. سوپرمارکتها حکایت تلختری دارند؛ قفسههایی پرازپفک چیپس،کیک و نوشیدنیهایی که تاریخ انقضای آنهابه دقت کنترل نمیشود
وگاه،جلوی آفتاب ودرگرمای سوزان قرارداده میشوند.این اجناس تاریخگذشته بدون نظارت نهادهای بهداشتی روی پیشخوان فروش قرار گرفتهاند.به دلیل فاصله زیادازشهرها، این سوپرمارکتهاعملاًدرانحصارفروش قرار دارندواجناس راباقیمتهای گزاف به مسافران ناگزیرمیفروشند.رستورانها نیزکیفیت وبهداشت غذادرآنها سوالی بیپاسخ است ونظارت نهادهای خدماترسان بر این بخشها بهوضوح کافی نیست.درایستگاههای عوارضی نیز کمبود امکانات بهداشتی و رفاهی، اولین و آخرین خاطره سفر را تلخ میکند.
دراین میان،از زحمات بیوقفه پلیس راه و تلاشهای نظارتی اداره کل راهداری نباید غافل شد؛ این دو نهادمکمل یکدیگر در برقراری ایمنی راهها و حفظ جان مردم هستند و این همراهی باید در تمام ابعاد، از نظارت بر آسفالت تا خطکشی و تابلوها، مستمر باشد.ترددخودروهای سنگین و گرمای شدید،آسفالت را تخریب میکند و متأسفانه گاه تنها به لکهگیری اکتفا می شود درحالیکه راهکاراصولی،ترمیم کامل و استانداردبخشهای تخریبشده است. مهمترین خلأدراین میان،نبود یک کارگروه نظارتی فراگیر و پاسخگویی سریع به مسافران است.مسئولان مرتبط با این مجتمعها،ازجمله نمایندگان بهداشت، صنعت ومعدن،شرکت پخش فرآوردههای نفتی واتحادیه اصناف،بایدبهصورت مستمرو بدون هماهنگی قبلی بازدید کنند وبامتخلفان برخوردجدی داشته باشند. برای مسافران ورانندگانی که ساعتی در این مسیرتوقف میکنند،زمان طلایی است وفرصت پیگیری درفرآیندهای اداری طولانی راندارند؛تقویت سامانه ۱۴۱بعنوان یک خط فوری و پاسخگو،بیش از پیش احساس میشود.نصب تابلوهای بزرگ با درج صریح این شماره،میتواندبه مسافران اطمینان دهدکه صدایشان شنیده میشودوتخلفات درکوتاهترین زمان بررسی میشود.فضای سبز و درختکاری ایجادنشیمنگاههای سیمانی برای صرف صبحانه یاناهاردردل طبیعت،واحداث مکانهای استانداردبرای استراحت رانندگان باامکانات سرمایشی و گرمایشی، میتواندتجربه سفررامتحول کند.مسافری که پس از ساعتها رانندگی، فرصتی برای نشستن درسایه درختی و نوشیدن چایی داشته باشد،خستگی از تنش به در میرود؛امنیت جانی نیز موضوعی نیست که به حاشیه رانده شود. کمبودشدید پایگاههای هلالاحمرو مراکز درمانی در این آزادراه،هرلحظه میتواندبه فاجعهای جبرانناپذیرمنجرشود.نبود کارگاه مکانیکی معتبریاتیمهای کشیک شرکتهای خودرو سازدرطول مسیر،به معنای ساعتهامعطلی ودغدغه برای خانوادههایی است که در میان راه گرفتار میشوند؛حضوراین تیمهای امدادی نه یک امتیاز،که یک ضرورت اجتنابناپذیر است.تشکیل کارگروه ویژه دراستانداریهای خوزستان ولرستان، نظارت مستمرمحسوس ونامحسوس،و مهمترازهمه،فراهم کردن بسترآسان و سریع برای ثبت شکایت مسافران، راهکارهای عملی برای خروج ازاین وضعیت است.امید که با همت همه نهادهای متولی،ازپلیس راه وراهداری تا دستگاههای نظارتی وبهداشتی،شاهد تحولی اساسی در کیفیت سفر باشیم و جادهای که امروز پایانش خستگی و نگرانی است، به مسیری برای آرامش و آسایش همه طیفها تبدیل شود. درکنارانتقادات قدردان زحمات پلیس راه راهداری وهلال احمرهستیم. اگرنظارت ها هوشمندانه وپاسخگویی فوری ونگاه به مسافرکریمانه ترشود،این آزادراه به الگویی برای سفرهای ایمن درکشورتبدیل خواهد شد.
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید