کتابهایی که یکروزه تمام میشوند
«کریس پاور» که سال گذشته، بهعنوان یکی از داوران جایزه «بوکر»، باید در مدت حدودا ۶ ماه، ۱۵۳ کتاب را میخواند، تلاش کرد هر رمان را به کتابی تبدیل کند که بتوان آن را در یک روز خواند.
«گاردین» نوشت، فارغ از داوری جایزه «بوکر»، واقعیت این است که این روزها همه احساس میکنند وقتشان محدود شده است. پژوهش جدید جایزه «بوکر» با همکاری «آژانس مطالعه بریتانیا»(The Reading Agency) نشان میدهد که ۳۵ درصد از کتابخوانها در به پایان رساندن کتابها با مشکل روبهرو هستند.
از سوی دیگر، انتشارات «وینتیج» مجموعه جدید خود با عنوان «شاهکارهای کوتاه» را که شامل آثاری از نویسندگانی از جمله «تونی موریسون» و «فئودور داستایفسکی» است، کتابهایی معرفی میکند که با «سبک زندگی مطالعه در دنیای امروز» سازگارند.
«کریس پاور» معتقد است واقعا هم اگر کتابی با حجم مناسب انتخاب کنید و چند پیششرط ساده را رعایت کنید؛ برای مثال تلفن همراه را در اتاقی دیگر بگذارید و در را به روی کسی باز نکنید، خواندن یک کتاب در طول یک روز کاملا ممکن است.
«پاور»، داور سابق جایزه ادبی «بوکر» برخی از بهیادماندنیترین تجربههای خود در این زمینه را در قالب فهرستی با سلیقه شخصی در گزارشی در «گاردین» منتشر کرده است که در ادامه به معرفی منتخبی از این آثار میپردازیم:
«مجمع» (Assembly) نوشته «ناتاشا براون»
«به چفت لگد بزن»(Kick the Latch) نوشته «کاترین اسکنلن»
«یک روز از زندگی ایوان دنیسویچ» نوشته «الکساندر سولژنیتسین»
«شبها در شیلی» نوشته «روبرتو بولانیو»
«رویاهای قطار» نوشته «دنیس جانسون»
«یادبود» نوشته «آلیس اسوالد»
«دورا»(A Case of Hysteria (Dora)) نوشته «زیگموند فروید»
«آسایش غریبهها» نوشته «ایان مکیوون»
«بهای زندگی» نوشته «دبورا لوی»
«آنگاه که از فهم جهان درمیمانیم» نوشته «بنجامین لاباتوت» ترجمه از اسپانیایی توسط آدریان ناتان
«برادرزادهٔ ویتگنشتاین» نوشته «توماس برنهارد»
«اتاقی برای مهمان» نوشته «هلن گارنر»
«رویای تب» نوشته «سامانتا شوبلین»
«صندلی راننده» نوشته «میوریل اسپارک»
«گیاهخوار» نوشته «هان کانگ»
«هفت درس کوتاه فیزیک» نوشته «کارلو روولی»
«لولی ویلوز» نوشته «سیلویا تاونزند وارنر»
«چیزهای کوچکی اینچنینی» نوشته «کلر کیگن»
«اندوه بال و پر دارد»(Grief Is the Thing with Feathers) نوشته «ماکس پورتر»/ بهار نیوز
هیچ دیدگاهی درج نشده - اولین نفر باشید