جشنواره های فرهنگی؛ فرصتی مغتنم برای معرفی آثار تمدن کهن ایران

میترا مرادی

ایران به خصوص خوزستان ، جایگاه تمدن های کهن و باستانی و یکی از قدیمی ترین سکونتگاه های بشری محسوب می شود که آثار کهن تاریخی ارزشمندی را در دل خود جای داده است.
آثار غنی فرهنگی وجه مشترک پیشینه ی همه ما ایرانیان است خواه در جنوب و شمال باشد خواه در شرق و غرب . حفظ و نگهداشت میراث فرهنگی مستلزم شناخت این آثار ارزشمند و ماندگار توسط اعضا جامعه است.
نسل جوان و کودکان به عنوان میراث بانان آینده این مرز و بوم باید از طرق مختلف با گنجینه های گرانقدر ایران عزیزمان آشنا شوند و به اهمیت آنها پی ببرند.
نگهداری آثار فرهنگی تنها با برجسته کردن اهمیت آنها میسر است. تقویت هویت ملی و فرهنگی ضامن بقای فرهنگ ایرانی است که دست به دست به نسل های آینده سپرده می شود. جاودانگی تخت جمشید ، آپادانا، چغازنبیل و… همگی مرهون افرادی است که به اهمیت آنها پی برده اند و هویت مان را در لابه لای این آثار جستجو کرده اند.

رشد صنعت توریسم ، کارآفرینی و توسعه گردشگری فرهنگی یکی از شاخص های توجه به میراث فرهنگی است که می تواند در انتقال آثار تمدنی گرانقدر به آیندگان موثر باشد.
میراث فرهنگی پلی میان گذشته و آینده است همانند ریشه درختی که باعث استحکام درخت است اما به چشم نمی آید اما باید نقش اساسی آن در نگهداشت شاخ و برگ های آن توجه کرد.
پشت هر اثری حکایت ها نهفته است . تخت جمشید ، چغازنبیل ، عمارت عالی قاپو ، چهل ستون، آبشارهای شوشتر و بسیاری از آثار باستانی ایذه و دیگر شهرهای ایران هر یک برای خود داستانها دارند که باید در قالبهای اثرگذار بازتعریف شوند. سازه ها و بناها همواره کانون توجه گردشگران داخلی و بین المللی بوده و در قاب تصویر و لنزهای دوربین ها جای داشته اند‌. این مجموعه های تاریخی ، فرهنگی بسان شناسنامه و هویت ملی ما هستند که تخریب یا ترمیم آنها باعث شکست یا بالندگی فرهنگی ایران عزیزمان است.
اما برای معرفی و اهمیت این آثار چه باید کرد؟ بر اساس ماهیت وجودی ثبت آثار جهانی در یونسکو هر کشوری تلاش دارد از ثبت ظرفیت های فرهنگی و تاریخی خود در یونسکو عقب نماند و طبیعتا وقتی اثری ثبت می شود ، مقصد گردشگری خواهد شد و در نتیجه ارز آوری و سود هنگفتی عاید کشورمان می شود.

به گفته علی دارابی معاون و قائم مقام وزیر میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی : ” ایران در بازه زمانی انقلاب تا سال ۱۹۹۹ به مدت ۲۱ سال هیچ اثری را در یونسکو به ثبت نرساند.”
این فرصت سوزی بهترین ظرفیت ها و موقعیت های طلایی را از کشورمان سلب نمود. از این رو باید تلاش کرد تا با معرفی آثار غنی خود بتوانیم شرایط ثبت جهانی را فراهم کنیم‌تا بیش از گذشته به ریشه دار بودن فرهنگ ملی خود ببالیم.
یکی از اقدامات بسیار موثر برای نمایاندن هر چه بهتر امور فرهنگی از جمله میراث برگزاری جشنواره ها و معرفی آثار فاخر تاریخی به سراسر کشور و دنیاست که دی ماه ۱۴۰۴ خوزستان میزبان یکی از همین رویدادها خواهد بود.

ره آورد این حرکت می تواند اشتیاق و توجه سرمایه گذاران داخلی و خارجی را به حضور در کشور از جمله به خوزستان معطوف نماید.