کارون؛ نماد وحدت و رنگین‌کمان اقوام، زندگی و پویایی خوزستان

منوچهر برون /کارون، این رود سترگ و پرخروش، از کوه‌های بختیاری و حوالی ایذه راهی دشت‌های خوزستان می‌شود و تا رسیدن به خلیج فارس، حیات و سرزندگی را در مسیر خود می‌پراکند. هیچ رودخانه‌ای در ایران به اندازه‌ی کارون با تاریخ، تمدن و زندگی مردم گره نخورده است. در کناره‌های این رود، اقوام گوناگون و بزرگ خوزستان چون ــ بختیاری، عرب، فارس، لر و دیگران ــ قرن‌ها در کنار هم زیسته‌اند و کارون همچون نخ تسبیح، وحدت و همبستگی آنان را پاس داشته است.

کارون نه تنها آبادی و کشاورزی را رونق داده، بلکه بستری برای تجارت و اقتصاد، و زمینه‌ای برای پیدایش تمدن‌های کهن بوده است. از شوشان باستانی تا روزگار معاصر، این رود نماد پویایی و حرکت است. در آوازهای محلی، در شعرها و در دل‌های مردم، کارون همیشه زنده و جاری است.
اما امروز، کارون کمی دلگیر به نظر می‌رسد. آلودگی‌ها، کم‌آبی، و بی‌توجهی‌ها بر چهره‌ی زلالش سایه انداخته‌اند. این رود که روزی نماد زندگی بود، اکنون نیازمند زندگی دوباره است. وظیفه‌ی همه‌ی ماست که با همت، تلاش، و نگاه فرهنگی و زیست‌محیطی، دوباره شادی را به کارون بازگردانیم و آن را به جایگاه گذشته‌اش برسانیم.

کارون تنها یک رود نیست؛ او حافظه‌ی مشترک مردمان خوزستان است، رنگین‌کمانی از فرهنگ‌ها و صداها که در کنار آب زلالش ریشه دوانده‌اند. پاسداشت کارون، پاسداشت وحدت، تاریخ و هویت مردمانی است که هزاران سال در سایه‌اش زیسته‌اند. این رود، اگر دوباره زنده شود، نه تنها خوزستان، که ایران را به فردایی روشن‌تر خواهد رساند.